กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ในที่สุดเธอก็ยอมเรียกพวกเราแล้ว
เฉินชุนหงตกใจจนขาแข้งอ่อนแรง ยืนตัวแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ จะขยับก็ไม่กล้า จะยืนนิ่งก็ทำตัวไม่ถูก ปากสั่นจนพูดแทบไม่เป็นคำ
“จิ่วจิ่ว... เธอ... เธออย่าวู่วามนะ... เขาเป็นพ่อของเธอนะ...”
เซียวจิ่วไม่ได้ตอบอะไร เดินตรงไปที่ประตูทันที
ตอนเดินผ่านเวินเจี้ยนกั๋ว เธอก้มมองเขาจากด้านบน แววตาเย็นชา น้ำเสียงเย็นเยียบ
“ต่อไปถ้ายังกล้าคิดจะเล่นงานฉันอีก คราวหน้าคงไม่จบง่าย ๆ แบบนี้แล้ว”
เวินเจี้ยนกั๋วเจ็บจนหน้าเบี้ยว เขี้ยวฟันแทบหลุด แต่ผ่านไปตั้งนานก็ยังพูดเป็นคำไม่ได้ ทำได้แค่มองเซียวจิ่วเปิดประตูแล้วเดินออกไปอย่างไม่แยแส