กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 ฝากค้างคืน
เซียวจิ่วแค่นเสียงแล้วก้าวเดินต่อ พอเห็นเขาไม่ตามมา ก็หันกลับไปตะโกนเรียก
“ยืนเหม่ออะไรอยู่ ยังไม่รีบไปส่งฉันกลับอีก!”
เวินอี้ถึงได้สติ รีบตามเธอไปติด ๆ แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เลยจุ๊ปากถามอีกครั้ง
“จิ่วจิ่ว เธอ...ไม่ไปดูพี่ใหญ่หน่อยเหรอ?”
“จะไปดูเขาทำไม แค่แผลถลอกนิดหน่อยเอง ยังหนุ่มยังแน่น พักสองวันก็กลับมาวิ่งปร๋อแล้ว”
เซียวจิ่วเดินฉับ ๆ ออกจากโรงพยาบาล ในใจรู้สึกขัดหูขัดตาไปหมด
เห็นหน้าเวินจ้าน ไอ้คนเห็นแก่ตัวนั่นแล้วก็ยิ่งหงุดหงิด
มีเวลาแบบนี้ กลับบ้านไปซุกผ้าห่มนอนให้สบายไม่ดีกว่าหรือไง?
ทั้งคู่ออกจากโรงพยาบาล ฟ้ามืดสนิทแล้ว แถมมีไฟถนนอยู่ไม่กี่ดวง