กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 สามสิบปีตะวันออก สามสิบปีตะวันตก
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ...”
เซียวเหิงทำหน้าหงอย น้ำตาแทบไหล ใจเจ็บจนกระตุกไปหมด
“ตอนนั้นฉันยังเด็ก จำได้แค่คำว่า ‘เจินเจิน’ ใครจะไปรู้ว่าเธอไม่ใช่เจินเจิน...”
ให้ตายสิ หลิวซูเจินไม่ใช่เจินเจินแท้ ๆ แต่ก็ไม่ยอมบอกกันสักคำ
หลายปีมานี้เธอกินของเขา ใช้ของเขาไปตั้งเท่าไร
ทั้งลูกอมผลไม้ของเขา ซาลาเปาไส้เนื้อ นมถั่วเหลืองกับปาท่องโก๋...
เขาเองยังเสียดายไม่กล้ากิน สุดท้ายโดนเธอกินเรียบ
หลิวซูเจินคนนั้นทำไมตะกละขนาดนั้นนะ เป็นผู้หญิงแท้ ๆ แต่หน้าหนา ขอของนั่นนี่จากเขาทุกวัน
ของพวกนั้นเขาเก็บไว้ให้เจินเจินทั้งนั้น