กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 ให้หน้าแกมากไปแล้ว
ไม่นาน ลุงยามก็เดินกลับมา มือไพล่หลัง พอเห็นเวินอี้ก็เหลือบตามองอย่างไม่สบอารมณ์
“ไอ้หนู แกหลอกฉันทำไม เซียวจิ่วบอกแล้วว่าไม่รู้จักแกสักหน่อย!”
เวินอี้โมโหจนกระทืบเท้า ในใจด่าเซียวจิ่วไปตั้งแปดร้อยรอบ กล้าดียังไงมาบอกว่าไม่รู้จักเขา
“เธอพูดเหลวไหล! ฉันเป็นพี่ชายแท้ ๆ คนรองของเธอ เธอจะไม่รู้จักฉันได้ยังไง?”
เขายืดคอขึ้น พลางถลกแขนเสื้อ เตรียมพุ่งเข้าโรงเรียน
“ฉันจะไปหาเธอ! หมาป่าเนรคุณ! บ้านเราเลี้ยงเธอมาตั้งสิบแปดปี ตอนนี้บ้านเกิดเรื่องใหญ่ เธอคิดจะหลบไปสบายคนเดียวเหรอ? ฝันไปเถอะ!”
ลุงยามก้าวมาขวางตรงหน้า เท้าเอวไว้