กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 อีกเดี๋ยวก็ยิ้มไม่ออกแล้ว
เซียวหว่านร้องไห้อยู่นาน แต่เซียวจิ่วก็ไม่เห็นจะมาปลอบสักที ยิ่งทำให้เธอรู้สึกน้อยใจเข้าไปใหญ่
เธอลดมือลง สะอึกสะอื้นพลางหันไปมองเซียวจิ่ว
“จิ่วจิ่ว เธอปลอบฉันสักหน่อยไม่ได้หรือไง”
“ปลอบไม่ไหวหรอก คำดีเตือนผีถึงฆาตไม่ได้ พวกเธอคนหนึ่งอยากตบ อีกคนก็ยอมให้ตบ ฉันไม่เป็นตัวร้ายที่ไปขัดขวางคู่รักหรอก อีกอย่าง ถ้าฉันพูดไม่ดีถึงพี่ไห่ล่างของเธอสักคำ พอเธอหายโกรธขึ้นมา เธอก็หาว่าฉันยุ่งอีก ฉันไม่ทำอะไรที่ขาดทุนแบบนี้หรอก”
เซียวจิ่วไม่แม้แต่จะลืมตา แถมยังพลิกตัวหันหลังให้เธออีก
เซียวหว่านถูกคำพูดนั้นเล่นเอาถึงกับกลอกตา
น้องสาวคนนี้ไม่น่ารักเลยสักนิด