เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 406 นารูโตะ โฮคาเงะรุ่นที่เจ็ด
อุกกาบาตสี่ลูกตกลงมา ระเบิดแสงจ้าเจิดจ้าเสมือนยามกลางวัน ชั่วพริบตาก็ทำให้ฟ้าและดินจมดิ่งสู่ความขาวโพลนไปทั้งผืน
ตามมาติด ๆ ด้วยคลื่นลมกระแทกเสมือนพายุไต้ฝุ่นที่กวาดซัดไปทั่วฟ้าและดิน ปลิวกระเด็นหินดินทรายไปไม่รู้กี่มากน้อย
กลุ่มควันฝุ่นขนาดมหึมาก็พวยพุ่งขึ้นเป็นรูปเห็ด ภาพหายนะเสมือนวันสิ้นโลกนี้ทำให้ดีดาระ ผู้เชี่ยวชาญระเบิดแห่งองค์กรอาคัตสึกิถึงกับเบิกตากว้าง ก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งออกมา
“ฮ่า ๆ ศิลปะคือการระเบิด ข้าบอกไว้แล้วไง! ดูสิ พวกเจ้าeveryคนดูให้ดี นี่แหละคือศิลปะแห่งการระเบิด!”
ในชั่วขณะที่อุกกาบาตจากฟ้าตกลงมา การระเบิดที่เกิดขึ้นนั้นได้ surpassระเบิดที่แข็งแกร่งที่สุดของดีดาระไปแล้ว แม้แต่ระเบิดที่ใช้ชีวิตเป็นเดิมพันก็ยังเทียบไม่ติด
แต่ก็เป็นภาพ这一幕นี่เองที่ทำให้ดีดาระหัวเราะอย่างคลุ้มคลั่งด้วยความตื่นเต้น ราวกับว่าเขาได้พบเป้าหมายบางอย่าง
เขายังตายไม่ได้! ยิ่งไม่ควรแสดงศิลปะที่ใช้ชีวิตเป็นเดิมพันออกมาง่ายๆ เพราะมีของดีอยู่ข้างหน้า ภาพอันน่าสะพรึงกลัว这一幕ได้เหนือกว่าตัวเขาไปแล้ว
“การระเบิดคือศิลปะ ฮ่า ๆ ถุย ๆ...”