เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 338 ผมคือดันโซ! นินจาทรยศระดับเอส?
“ซาสึเกะ!”
อุซึมากิ นารูโตะเบิกตาโต เมื่อเผชิญกับคำโต้แย้งของอุจิวะ ซาสึเกะ เขากวัดมือไปมาอย่างไม่รู้จะพูดอะไร แต่ก็ยังคงเถียงข้าง ๆ คู ๆ ว่า
“ซาสึเกะ ยังไงเธอทำแบบนี้ก็ไม่ถูก เธอก็รู้ว่าซากุระตลอดหลายปีมานี่...”
ท่าทางของอุซึมากิ นารูโตะในยามนี้ ในสายตาของอุจิวะ ซาสึเกะ ยิ่งดูน่าขัน พฤติกรรมแบบนี้ช่างเหมือนกับที่ท่านเย่เคยพูดถึงว่าเป็นพวกคนที่ยอมก้มหัวตามผู้หญิงอย่างสิ้นเชิง
“นารูโตะ! ฉันจะบอกให้ เธอกับซากุระเป็นเพื่อนร่วมชั้น! เป็นสหายร่วมทีมตอนเป็นเกะนิน แต่ก็มีแค่เท่านั้น เราไม่ได้คบกัน และไม่เคยสารภาพรักกัน แล้วยังไม่ยอมให้ฉันหาผู้หญิงคนอื่นอีกหรือ?”
อุจิวะ ซาสึเกะที่หายากจะอารมณ์ดีขึ้นมาเมื่อได้เห็นนารูโตะ จึงอธิบายอย่างดี ๆ ทว่าพออุซึมากิ นารูโตะได้ฟังกลับทำหน้าบึ้งโกรธที่แสดงว่าถ้าโกรธก็คือเธอผิด ยิ่งไม่ฟังคำอธิบายของเขาเลยสักนิด ยังคงกล่าวโทษต่อไป
“ซาสึเกะ! ฉันไม่สน! ยังไงซะตลอดหลายปีมานี้ที่ซากุระทุ่มเทให้เธอ เธอจะไปกับผู้หญิงคนอื่นง่าย ๆ ได้ยังไง...”
“หุบปาก!”