เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 299 ดันโซลงมือ!
วิชาต้องห้าม·คิเมระ
หลังจากรอยประทับรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนบนฝ่ามือกลืนกินพลังงานนี้จนหมดสิ้น อุจิวะ โยรุก็หรี่ตา สัมผัสถึงพลังสายเลือดนี้ภายในร่างกาย
“พลังอุซึมากิ งั้นรึ หรือพูดให้ชัดก็คือพลังอุซึมากิหลังตื่นขึ้นแล้ว ไม่แปลกใจเลยว่าในต้นฉบับดั้งเดิมถึงได้แสดงออกเกินจริงขนาดนั้นทั้งที่ยังเด็กนัก”
ในต้นฉบับดั้งเดิม การแสดงออกของซารุโทบิ โคโนฮามารุสมกับเป็นนารูโตะน้อย ถนัดแยกร่างเงาและนินจุตสึถนัดมืออีกหลายอย่าง พลังของกระสุนวงจักรธรรมดาที่ปล่อยออกมานั้นเกินจริงจนเหลือเชื่อ ทั้งหมดล้วนขาดไม่ได้ซึ่งการเสริมส่งของจักระมหาศาล
ก้มมองโคโนฮามารุที่ใบหน้าซีดเซียวราวกับเพิ่งป่วยหนักมา อุจิวะ โยรุก็เผยสีหน้าเย็นชา เอ่ยทิ้งไว้เบา ๆ ประโยคหนึ่งแล้วก็หายวับไปจากห้อง
“ในเมื่อเจ้าอยากสืบทอดและฟื้นฟูตระกูลซารุโทบิ ก็จงใช้พลังของซารุโทบิ พลังที่ไม่ใช่ของซารุโทบิ”
เมื่อแสงแดดสาดต้องใบหน้า โคโนฮามารุที่อ่อนล้าอย่างผิดปกติก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองดวงอาทิตย์ที่ขึ้นสูงเที่ยงวัน ก็ตาเบิกโพลงทันที
“แย่แล้ว สายแล้ว!”