เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 เปิดประตูที่เจ็ด พยัคฆ์ทิวาของไมโตะ ได
“ท่านเย่!”
ในชั่วพริบตาที่ประกายสายฟ้าปรากฏขึ้น นินจาโคโนฮะที่ยังหลงเหลืออยู่ต่างพากันเปล่งประกายแห่งความหวังในดวงตา โดยเฉพาะเอบิสึและซารุโทบิ อาสึมะที่เดิมทีได้สูญสิ้นความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ยิ่งเบิกตากว้างขึ้น
“ไอ้บ้า รีบมาเร็วเข้า!”
คุริอาราเระ คุชิมารุถอยร่นด้วยความตื่นตระหนกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก่อนที่ผู้คนจะปรากฏตัวให้เห็น กลับเห็นเพียงประกายสายฟ้าที่แผ่ไปทั่วฟากฟ้าผุดขึ้นมาในสายตา
“ชูริเคน!”
ชูริเคนจำนวนมหาศาลนับไม่ถ้วนดั่งห่าฝน ประกายอาร์คไฟฟ้ากะพริบวาบพร้อมกันและระบายลงมาอย่างคลุ้มคลั่ง
เสียงติ๊ง ๆ ของชูริเคนที่พุ่งเข้ามาไม่ขาดสาย ทำให้คุริอาราเระ คุชิมารุ, อาคะโบชิ โฮเนโบะ และมุริ ซินปาจิทั้งสามต้องรับมืออย่างหวาดกลัว
“ท่านเย่!”