เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 เจตจำนงที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด!
ภายในเต็นท์ที่มืดสลัว ใบหน้าของโอโรจิมารุเผยรอยยิ้มอันน่าสะพรึงอย่างผิดปกติ ขณะที่ดวงตางูเปี่ยมไปด้วยความทะยานอยากอันไร้ขีดจำกัดต่ออนาคต
“หึหึ สัตว์หางถูกผนึกไว้ในร่างสถิตสัตว์หางอย่างต่อเนื่อง การศึกษาสิ่งมีชีวิตแบบนี้ ดูเหมือนมีเพียงวิญญาณของมนุษย์เท่านั้นที่เข้าใกล้พลังนี้ได้ ถ้าเช่นนั้นจะบอกได้ไหมว่าเกิดแก่เจ็บตายที่แท้เป็นเรื่องของร่างกาย? แต่วิญญาณกลับมีอายุวัฒนะได้?
หากวิญญาณของเราเป็นเช่นสัตว์หาง ที่คอยอาศัยอยู่ในเรือนร่างหนุ่มสาวที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาอย่างต่อเนื่อง เช่นนั้นก็จะบรรลุอายุวัฒนะได้หรือไม่……”
แม้จะรู้มานานแล้วว่าโอโรจิมารุจะเดินไปในเส้นทางนี้ แต่เมื่อได้ประจักษ์ความคิดของอัจฉริยะบ้าคลั่งอย่างโอโรจิมารุด้วยตาตัวเองจริง ๆ จึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายน่าตกตะลึงเพียงใด!
“โอโรจิมารุ เจ้าเป็นอัจฉริยะจริง ๆ!”
ครู่หนึ่ง อุจิวะ โยรุจ้องมองโอโรจิมารุด้วยแววตาที่ไม่อาจปกปิดความตกตะลึง เอ่ยถ้อยคำนี้ออกมาอย่างเลื่อมใสยิ่ง
“หึหึ ท่านเย่ พวกเราต่างเป็นพวกทะยานอยากที่ไม่เคยพอ ไม่หยุดสำรวจค้นหา ดังนั้นพวกเราจึงเป็นพวกเดียวกันอย่างแท้จริง”
ภายใต้รอยยิ้มอันผิดปกติของโอโรจิมารุ สำหรับคำชื่นชมนี้ ไม่มีสิ่งใดทำให้เขาดีใจได้เท่ากับการได้รับการยอมรับ