เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 134 ฉันอยากให้เธอจดจำฉันไปตลอดชีวิต!
ใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน
ภายในห้อง อุจิวะ มิโคโตะโอบกอดร่างตรงหน้าด้วยมือสั่นเทา ขณะที่อุจิวะ โยรุสัมผัสแผ่วเบา แต่เมื่อเห็นท่าทางตกใจราวแมวน้อยนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้
“พี่มิโคโตะ เธอยังชอบเล่นแบบนี้อยู่เลยนะ”
อุจิวะ โยรุที่ถูกทับล้มลงกับพื้นหลังจากตกตะลึงก็เผยรอยยิ้มเอ็นดู ออกจะคิดว่าเป็นนิสัยขี้เล่นของมิโคโตะไปเสียหมด
“โยรุ ถ้าเธอชอบ…ชอบล่ะก็ ฉัน ฉันสามารถแปลงเป็นคุชินะได้…”
เสียงสั่นเครือก้องอยู่ข้างหู แววตายังไม่กล้าเงยขึ้นมองเขา แต่เสียงที่พูดตะกุกตะกักกลับทำให้อุจิวะ โยรุยิ้มออกมา ก่อนก้มลงกระซิบข้างใบหูอย่างหยอกล้อ
“พี่มิโคโตะ ถ้างั้นตอนนี้ฉันควรเรียกเธอว่าท่านหญิงคุชินะแล้วสินะ”
เสียงที่ลากหางเสียงก้องกังวาน ทำให้ใบหน้าของอุจิวะ มิโคโตะแดงก่ำไปทั้งหน้า แววตายิ่งเผยความเขินอายจนสุดขีดออกมาเป็นละอองหมอก