เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 131 ความยากของเทพสายฟ้าเหิน!
โคโนฮะ ลานฝึกแห่งหนึ่งในเขตตระกูลอุจิวะ
ภายใต้แสงสายฟ้าที่วูบวาบกลับไร้เสียงใด ๆ ขณะเดียวกันบนลานฝึกนอกจากเงาคนที่เคลื่อนไหวรวดเร็วพร้อมประกายอัศนีแล้ว ยังมีเงาคนอีกสามเงาที่เคลื่อนวับวาบ
ทั้งสามประลองฝีมือกันด้วยความเร็วสุดขีด ในอากาศมีเพียงใบมีดลมและแสงสายฟ้าที่วูบผ่าน กับเงาดาบที่กรีดผ่านเท่านั้น
“ไม่ไหวแล้ว โยรุที่ผ่านการฝึกนินทายุทธ์มาเนิ่นนานจนพละกำลังน่าตกใจก็ยังพอว่า แต่ของคุชินะก็เหมือนกัน พวกเธอสองคนช่างเป็นปีศาจที่ไม่รู้จักเหนื่อยเลยจริง ๆ”
ในการประลองวิชากระบวนท่า คนที่แพ้ออกมาก่อนกลับเป็นอุจิวะ มิโคโตะ ตอนนี้หล่อนหอบหายใจแรงพลางเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก
ทว่า อุซึมากิ คุชินะที่หยุดลงพร้อมผมสีแดงทั้งศีรษะเมื่อเทียบกับสองปีก่อน ตอนนี้หล่อนอายุสิบเจ็ดปีแล้วช่างงดงามอรชร ร่างสูงโปร่งก็พัฒนาสมส่วนยิ่งขึ้น
เมื่อเห็นมิโคโตะ อุซึมากิ คุชินะก็ยิ้มอย่างซุกซน
“พี่มิโคโตะ วิชาลวงตาของพี่ถือเป็นที่สุดของโคโนฮะเลยนะคะ ลือกันว่าแม้แต่เนตรวงแหวนสามโทโมเอะของตระกูลอุจิวะก็ยังถอดวิชาลวงตาของพี่ไม่ออก”