เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 ความมืดมิดของสึนาเดะ!
ภายในห้อง
อุจิวะ มิโคโตะนอนคว่ำอยู่บนเตียง หลับตาพริ้มเผยสีหน้าอยากได้อยากมี หายใจสูดกลิ่นที่คุ้นเคย พร้อมกับกอดความอบอุ่นไว้
“โยรุ ฉันเป็นผู้หญิงเลวนะ…”
มองดูอุจิวะ มิโคโตะที่นอนคว่ำอยู่ในอ้อมอกตน นางเอ่ยเสียงนุ่มข้างหูเขา
“เมื่อกี้ฉันโกหก วิชาเนตรอิซานางิไม่ใช่ต้องเว้นสามปีถึงจะใช้ได้อีก แต่…”
อุจิวะ โยรุได้ยินก็ชะงักไปก่อน จากนั้นกลับเผยรอยยิ้มเอ็นดู แตะเบา ๆ ที่หน้าผากมิโคโตะ เอ่ยเสียงนุ่มว่า
“มิโคโตะไม่ใช่ผู้หญิงเลวสักหน่อย”
เมื่อเผชิญสายตาอันเอ็นดูและเชื่อมั่นของอุจิวะ โยรุเช่นนี้ ประกอบกับจักระพิเศษที่เพิ่งปรากฏขึ้นในสมองเมื่อเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาเพิ่งเปิด ทำให้จิตใจของนางไวต่อความรู้สึกอย่างผิดปกติ ในยามนี้นางจึงเผยสีหน้าพึงใจ