เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 เนตรสังสาระ! สงครามกับภายนอกจบแล้ว ถึงเวลาจัดการภายในบ้าง
ภายใต้สายฝนที่โปรยปรายลงมาเบา ๆ บนพื้นดินโคลนหลังภูเขาของเมืองเล็ก ๆ ศพนินจาตัวหนึ่งนอนจมอยู่ในกองเลือด ห่างออกไปยังมีเด็กหนุ่มผมแดงผู้หนึ่ง ซึ่งขณะนี้กำลังมองภาพนั้นด้วยใบหน้าหวาดกลัวและตัวสั่นเทา
“นางาโตะ ท่านเย่มาแล้ว!”
เสียงร้องตกใจของโคนันดึงนางาโตะที่ทรุดตัวอยู่ในน้ำโคลนกลับสู่ความเป็นจริง ขณะนั้นดวงตาทั้งสองข้างของเขาวาวด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนกอย่างไม่สิ้นสุด
“เศษเดนนินจา…”
เมื่ออุจิวะ โยรุและอุจิวะ มิโคโตะมาถึง ก็เห็นภาพนี้เข้าพอดี แต่ทันทีที่มิโคโตะเพิ่งคิดว่าเป็นพวกเศษเดนในแคว้นฝน รูม่านตาของนางก็หดลงกะทันหัน
“โยรุ! เป็นนินจาโคโนฮะ!”
ขณะนั้นสีหน้าของอุจิวะ มิโคโตะแย่สุด ๆ เพราะศพนินจาที่นอนจมในกองเลือดนั้น สวมผ้าคาดหน้าผากโคโนฮะอยู่บนศีรษะ
แต่เมื่อโคนันได้ยินคำนี้ นางก็รีบแก้ตัวด้วยความร้อนรน