0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 นางาโตะผู้ครอบครองเนตรสังสาระมาถึง สามเด็กน้อยรวมตัวกัน

เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง

ภายใต้ม่านฝนยามค่ำคืน แม้แต่ผู้ลี้ภัยก็ยังหลบพักอยู่ในที่กำบังฝนชั่วคราว แต่บนถนนในเมืองเล็กแห่งนี้กลับมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นไม่ขาดสาย

“ขอโทษที่รบกวนครับ พอจะแบ่งอาหารให้ผมสักนิดได้ไหมครับ”

ร่างเล็ก ๆ เดินร่อนไปตามถนน เคาะประตูบ้านทุกหลังที่มีแสงไฟสว่าง ส่งเสียงแผ่วเบาอย่างอ่อนแรงขออาหาร

แต่ชาวเมืองที่ตกอยู่ในภาวะสงครามภายในบ้านก็พากันมอง hinausประตูอย่างตื่นตระหนก ผู้คนในบ้านถือขวานหรือมีดทำครัว ตะโกนใส่คนที่อยู่ข้างนอกประตูด้วยน้ำเสียงดุร้ายที่แสร้งทำขึ้น

“ไม่มีแล้ว ทั้งครอบครัวเราก็หิวท้องกิ่วเหมือนกัน”

ผ่านไปพักใหญ่ เมื่อพบว่าข้างนอกประตูไม่มีเสียงแล้ว คนในบ้านจึงพากันถอนหายใจโล่งอก

ไม่ใช่เพราะพวกเขาขี้ระแวง แต่เพราะอยู่ในภาวะสงครามนั้นมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้นมากมาย ก่อนหน้านี้ก็มีคนใจดีแบ่งอาหารให้ผู้ลี้ภัยไปบ้าง ผลปรากฏว่าคืนรุ่งขึ้นก็ถูกผู้ลี้ภัยแอบย่องเข้ามาในบ้าน สังหารทั้งครอบครัวจนสิ้น