กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 72 กลอุบายย่อมชนะใจคนมาแต่โบราณ มีเพียงความจริงใจเท่านั้นที่สะเทือนใจที่สุด เขานั้นมีทั้งสองอย่าง!
ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่อง
อุจิวะ โยรุ อุ้มอุซึมากิ คุชินะ ลงมาอย่างมั่นคงบนยอดไม้ ส่วนคุชินะที่อยู่ในอ้อมแขนนั้นเผยเขี้ยวเสือน้อย ๆ ที่ดูดุทั้งที่น่ารัก
“อุจิวะ โยรุ!”
เมื่อเห็นสายตาดุดันของคุชินะ อุจิวะ โยรุกลับส่ายหน้าอย่างจริงจังพร้อมหัวเราะกล่าวว่า
“คุชินะ แบบนี้เธอไม่ถูกนะ เธอควรทำสีหน้าเลื่อมใส หูแดงก่ำ ใบหน้าเขินอายร้อนผ่าวสิถึงจะถูก”
พอดีว่าต้นไม้ใหญ่ที่อุจิวะ โยรุ ลงมาเกาะนั้น เป็นที่ที่นามิคาเสะ มินาโตะ เพิ่งเกาะเมื่อครู่
“คุชินะ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม!”