เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 อุจิวะไม่อ่านม้วนวิชานินจุตสึ แต่อ่านประวัติศาสตร์!
แคว้นหญ้า ค่ายโคโนฮะ
“เจ้าเด็กน้อย เจ้านี่กล้าหาญจริง ๆ ถึงกับปลดปล่อยพันธนาการทั้งหมดของตราคำสาป”
ภายในเต็นท์ที่มีอุปกรณ์การแพทย์อยู่เต็มไปหมด ซึนาเดะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาไม่พอใจ พลางเปลี่ยนขวดน้ำเกลืออย่างไม่ใส่ใจ
ส่วนอุจิวะ โยรุที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้เผยรอยยิ้มที่เจ็บแปลบจนดูไม่สวยงามออกมา
“กัปตันซึนาเดะ ผมรู้สึกเจ็บไปทั้งเซลล์ทั้งตัว แถมยังมีอาการร้อนผ่าวอีก”
เรื่องนี้เขาไม่ได้โกหกเลย ครั้งแรกที่เปิดสภาวะที่สองของตราคำสาปด้วยพลังเต็มที่นั้น สร้างความเสียหายต่อร่างกายไม่น้อยทีเดียว
แต่การเพิ่มขึ้นของพลังในตอนนั้นก็มากจริง ๆ แม้แต่ตอนนี้พอหวนนึกขึ้นมา อุจิวะ โยรุก็ยังแอบสะพรึงในใจ
ตอนนี้เขากลับคล้ายกับซาสึเกะที่ทรยศหนีที่หุบเขาสิ้นสุดอยู่บ้าง ตราคำสาปเดียวกัน ตระกูลอุจิวะเดียวกัน ต่างกันเพียงรายละเอียดเล็กน้อยเท่านั้น