0027

⬢⬢⬢

ตอนที่ 27 ดันโซ ข้าต่างหากคือโฮคาเงะ! [ขอคะแนนโหวตรายเดือน]

ภายในป่า

ศพกว่าสิบร่างที่ดวงตาสูญเสียโฟกัสไปแล้ว อุณหภูมิกำลังค่อย ๆ หายไป

ตอนนี้ศพเหล่านี้อยู่ในสภาพอนาถ verschieden บ้างห้อยอยู่บนลำต้นไม้ บ้างนอนอยู่ในพงหญ้า มีร่องรอยของนินจุตสึ ทั้งคุไนและชูริเคน

เช่นเดียวกันยังมีร่องรอยของเขี้ยวสุนัข การถูกแมลงกัดกิน และมวยอ่อน

“ในที่สุดก็จบเสียที”

เสียงหนึ่งลอยยาวก้องกังวานไปทั่ว บนผืนป่าปรากฏนินจาโคโนฮะกลุ่มหนึ่ง ลมหายใจยังหอบหนักบ้าง แต่ก็ยังไม่ผ่อนการระวังตัว

นารา ชิคาคุหอบหายใจหนักในตอนนี้ หางตาเองก็กวาดมองคนทั้งหมดแวบหนึ่ง สุดท้ายเมื่อสายตาไปหยุดที่อุจิวะ โยรุ ก็อดตกใจเงียบ ๆ ไม่ได้