เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 การทดลองเพาะพันธุ์ ฟาร์มม้าลับของจอมเวทและความไม่เป็นมืออาชีพ
วันรุ่งขึ้น ระหว่างที่กำลังเคี้ยวหัวไชเท้าลูกโตแสนกรอบ หวาน และชุ่มฉ่ำซึ่งเป็นผลผลิตจากมิติไปพลาง ดเวนก็จมดิ่งลงสู่ห้วงความคิดเชิงปรัชญาอยู่บนเตียงไม้แข็งโป๊กของสถาบันเวทมนตร์ที่ให้ความรู้สึกกระด้างเสียจนชวนให้หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทกำเริบ
"ม้าก็มีแล้ว อาหารสัตว์ก็มีแล้ว การเร่งเวลาในมิติก็มีแล้ว... ทุกอย่างพร้อมสรรพหมดแล้ว ขาดอยู่ก็เพียง..." สายตาของเขาค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ไม่น่าไว้วางใจ เปี่ยมไปด้วยวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ของเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์ "ขาดอยู่ก็เพียงลูกม้าชั้นยอดรุ่นต่อไปเท่านั้น!"
ลองคำนวณเวลาดูแล้ว สภาพของเจ้าม้าแก่สีเทาในฟาร์มปศุสัตว์ยามนี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่คำว่า "ฟื้นตัว" ธรรมดา ๆ อีกต่อไป แต่มันเข้าขั้น "ย้อนวัย" ไปแล้วชัด ๆ
ทั้งคึกคักเปี่ยมชีวิตชีวา กล้ามเนื้อเป็นมัดปูดโปน ขนเงางามเป็นมันเลื่อม ทั่วทั้งร่างอัดแน่นไปด้วยพลังงานอันล้นเหลือ วัน ๆ หนึ่งในคอก ถ้าไม่วิ่งเหยาะ ๆ ไปมาก็เอาแต่ร้องฮี้ ๆ ราวกับกำลังตะโกนก้องว่า "ข้าอยากทำคุณประโยชน์ให้ฟาร์มม้า! ให้โอกาสข้าทีเถอะ!"
แม่ม้าสีน้ำตาลสองตัวนั้นก็ถูกเลี้ยงดูจนอ้วนท้วนสมบูรณ์แข็งแรงไม่แพ้กัน ขนเรียบลื่นเงางามเสียจนแทบจะใช้ส่องแทนกระจกได้ ทั้งคู่ต่างคึกคักเปี่ยมพลังและอยู่ในช่วงวัยเจริญพันธุ์ที่เหมาะสมที่สุด