กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 สวนผลไม้กลายพันธุ์และรอยร้าวในเงามืด
หลังจากมอบบทเรียนที่ทรงพลังให้พวกมนุษย์พันธุ์ใหม่ไปแล้ว ความอัดอั้นในใจของ
เสี่ยวอวี่ก็จางหายไปบ้าง เธอหันมาทุ่มเทความคิดให้กับการพัฒนาฐานเถาหยวนมากขึ้น
แม้ที่ผ่านมาฐานเถาหยวนจะผ่านการขยับขยายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ทว่าที่อยู่อาศัยก็ยังไม่เพียงพอต่อจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นทุกวันอยู่ดี
เดิมทีเถาหยวนก็มีชื่อเสียงเลื่องลือในโลกภายนอกอยู่แล้ว ยิ่งพอคลี่คลายวิกฤตซอมบี้ปิดล้อมเมืองครั้งนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชื่อเสียงก็ยิ่งพุ่งทะยานขึ้นไปอีก
ความรู้สึกปลอดภัยอย่างที่สุด ทำให้จำนวนผู้รอดชีวิตที่เดินทางมาขอพึ่งพิงเถาหยวนในแต่ละวันพุ่งสูงขึ้นอีกระลอก