เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 ยาปลูกเนื้อ
ทันทีที่ทั้งสามคนก้าวพ้นประตูเข้ามาและเงยหน้าขึ้น ความงดงามของเสี่ยวอวี่ก็สะกดสายตาจนพวกเขาเผลอชะงักงันไปชั่วขณะ
อวี่หนิงเป็นคนแรกที่ได้สติกลับคืนมา เขายิ้มอย่างอบอุ่นและจริงใจให้เสี่ยวอวี่ด้วยแววตาชื่นชม พร้อมพยักหน้าทักทายอย่างสุภาพ
ด้านหลังของอวี่หนิง เกาหล่างที่เพิ่งดึงสติกลับมาได้กลับเพิ่มความระแวดระวังในตัว
เสี่ยวอวี่ขึ้นอีกหลายส่วน ยิ่งเป็นผู้หญิงที่สวยมากเท่าไหร่ก็ยิ่งประมาทไม่ได้ โดยเฉพาะคนที่งดงามไร้ที่ติถึงระดับนี้ เกาหล่างถึงขั้นรู้สึกว่าความสวยของเธอเพียงอย่างเดียวก็มากพอที่จะใช้เป็นอาวุธสังหารได้แล้ว
ส่วนจางหมิงเจ๋อนั้นประดับรอยยิ้มนอบน้อมถ่อมตนไว้บนใบหน้าตั้งแต่ต้นจนจบ เขาเพียงแค่ทอดถอนใจอยู่เงียบๆ ว่าเสี่ยวอวี่ดูเจิดจรัสและน่าดึงดูดใจยิ่งกว่าเดิม ทว่าสีหน้ากลับไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมาแม้แต่น้อย