กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 บุกทลายรังมนุษย์สายพันธุ์ใหม่
แม้จะไม่ค่อยพอใจนักที่ต้องรอจนถึงพรุ่งนี้เช้าถึงจะลงมือ แต่ม่อซื่อก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ตลอดการเดินทาง พวกจ้าวหลงเฟยเดี๋ยวก็หยุดพักเดี๋ยวก็กินข้าว จนม่อซานกับม่อซื่อหมดอารมณ์จะถือสา ถึงขั้นไม่อยากเอ่ยปากถามเหตุผลด้วยซ้ำว่าทำไมต้องรอลงมือในเช้าวันรุ่งขึ้น
ซอมบี้ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินไปที่ริมกำแพงอย่างเงียบเชียบ ยืนกอดอกพิงผนังรอเวลาเริ่มปฏิบัติการในเช้าวันพรุ่งนี้ และมุมที่ทั้งคู่เลือกยืนก็ดันเป็นมุมเดียวกับที่หลิวจื้อเหว่ยนั่งอยู่พอดิบพอดี
ทันทีที่หลิวจื้อเหว่ยเห็นม่อซานกับม่อซื่อเดินตรงเข้ามาหา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นย่ำแย่สุดขีด แววตาเต็มไปด้วยความหวาดผวาที่ปิดไม่มิด