เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 การพานพบชวนขวัญผวา และน้ำใจอันอบอุ่นของเสี่ยวหู่
ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่เดือน ทุกครั้งที่จางหมิงเจ๋อได้พบกับเสี่ยวหู่ ความเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่ายล้วนทำให้เขาต้องตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เด็กน้อยในวันวานที่คอยเดินตามหลังเขาและเคี่ยวเข็ญตัวเองให้เติบโตเพื่อเอาชีวิตรอด มาบัดนี้ได้เติบใหญ่กลายเป็นจอมยุทธ์ผู้เก่งกาจแห่งเถาหยวน มีความสามารถเพียงพอที่จะยืนหยัดเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกได้ด้วยลำแข้งของตนเองแล้ว
ทันทีที่เห็นจางหมิงเจ๋อ เสี่ยวหู่ก็กระโดดเข้าใส่ด้วยความตื่นเต้นพร้อมเสียงหัวเราะร่า จางหมิงเจ๋อพยายามจะเอี้ยวตัวหลบแต่ไม่พ้น ถูกเสี่ยวหู่เกาะติดหนึบเข้าเต็มร่าง
เมื่อสบเข้ากับรอยยิ้มร่าเริงของเสี่ยวหู่ จางหมิงเจ๋อก็เอื้อมมือไปลูบหัวเขาเบาๆ พลางหัวเราะ “พอได้แล้วน่า ตัวเองหนักเท่าไหร่ไม่รู้เลยหรือไง?”