กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 ปริศนาของเสี่ยวเฝิ่น และของขวัญจากฐานอันซุ่น
ม่านตาของจางหมิงเจ๋อหดเกร็งจนถึงขีดสุด เสี่ยวเฝิ่นแท้จริงแล้วคือตัวอะไรกันแน่? เสียงคำรามกึกก้องนั่นคืออะไร? แล้วฝูงซอมบี้ที่กรูมารวมตัวกันนั่นเล่า? เสี่ยวอวี่ผู้เป็นเจ้านายของเธอจะรู้เรื่องนี้หรือไม่?
เดิมทีคิดว่าตนมองเห็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งของเสี่ยวอวี่แล้ว แต่ยามนี้เธอกลับดูเร้นลับและยากหยั่งถึงขึ้นไปอีกขั้น สมองของจางหมิงเจ๋อสับสนวุ่นวายไปหมด ความคิดยุ่งเหยิงราวกับไหมพรมที่โดนลูกแมวตะกุยจนพันกันยุ่ง ไร้ซึ่งเงื่อนงำจะคลี่คลาย
ตลอดเส้นทางที่รถแล่นผ่าน เขายังคงมองเห็นซอมบี้วิ่งมุ่งหน้าไปยังจุดที่พวกเขาเพิ่งจากมาอย่างไม่ขาดสาย จางหมิงเจ๋อเดาว่าพวกมันคงถูกเสี่ยวเฝิ่นเรียกตัวไปอย่างแน่นอน