เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 สยบต้นหลิวกลายพันธุ์ และความแข็งแกร่งอันเหนือชั้น
คนขับรถเหลือบมองแป้นคันเร่งที่เหยียบจนมิด ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงจนปัญญาอย่างแผ่วเบา "คุณโม่เอ้อร์ครับ ผมเหยียบคันเร่งจนจมมิดแล้ว นี่คือความเร็วสูงสุดของรถคันนี้แล้วครับ"
โม่เอ้อร์ได้ยินเช่นนั้นก็ลอบพ่นลมหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง คิ้วขมวดมุ่นไม่เอ่ยปากอะไรอีก
เหวินเจินเซวียนเอ่ยปลอบ เขามองออกว่าอีกฝ่ายเริ่มหมดความอดทนแล้ว "ใกล้ถึงแล้วละ อีกสักครึ่งชั่วโมงพวกเราก็น่าจะไปถึงที่หมาย"
โม่เอ้อร์เม้มริมฝีปากแน่นพลางพยักหน้ารับ หากรู้ล่วงหน้าว่าจะเสียเวลาขนาดนี้ แต่แรกเขาคงปฏิเสธไปแล้ว
เมื่อเข้าใกล้ทะเลสาบจินหู ความเร็วของรถก็เริ่มชะลอลง คนขับอาศัยการชี้ทางของลูกน้องอวี่หนิง ไม่นานก็มาถึงจุดเกิดเหตุ พอมองจากระยะไกล บนพื้นดินยังคงปรากฏร่องรอยหลุมร่องลึกราวกับถูกแส้ฟาดกระหน่ำอย่างเด่นชัด