เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 กระแสฝึกยุทธ์ตื่นตัว กับสายลับผู้แฝงกาย
เพราะเรื่องคัมภีร์ลมปราณ มื้อค่ำส่งท้ายปีเก่าจึงยิ่งทวีความคึกคักขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ทุกคนต่างสัมผัสได้จากก้นบึ้งของหัวใจว่า หลังพ้นเทศกาลปีใหม่นี้ไป หน้าประวัติศาสตร์ชีวิตของพวกตนกำลังจะเปิดฉากใหม่อย่างแท้จริง
"พี่ อีกหน่อยพวกเราจะกลายเป็นยอดฝีมือที่เหาะเหินเดินอากาศได้แบบนั้นใช่ไหมครับ?" เสี่ยวหู่โกยข้าวเข้าปากพลางเอ่ยถามด้วยแววตาเปี่ยมประกายแห่งความหวังถึงอนาคต
"เหาะเหินบ้าบออะไรล่ะ กลืนข้าวในปากลงคอไปก่อนค่อยพูด!" จ้าวหยางมองดูแก้มตุ่ยๆ ของเสี่ยวหู่ที่ยัดอาหารจนเต็มปากแล้วได้แต่เบือนหน้าหนีด้วยความระอา
"โอ้โห! ฉันกินเจอแล้วโว้ย!" หวังจื่อเฉินที่ก้มหน้าก้มตากินข้าวอยู่ จู่ๆ ก็เบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นระคนยินดีทันทีที่เคี้ยวโดนอะไรบางอย่างในเกี๊ยว เขากินเจอเมล็ดทองคำที่นายหญิงห่อไว้แล้ว!