กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 คลั่งฝึกยามเช้า กับการตัดสินใจเพื่ออนาคต
ในห้องสันทนาการ เพราะนานทีปีหนจะมีสหายเล่นเกมมาเยือน จ้าวหยางจึงยอมผ่อนปรนให้ตนเองสักวัน อยู่เล่นเกมเป็นเพื่อนเสี่ยวหู่จนถึงตีสองถึงค่อยล้มตัวลงนอน
ด้วยเหตุนี้ รูมเมตในห้องจึงคิดว่าตัวตึงจอมขยันอย่างจ้าวหยางคงจะนอนพักผ่อนเอาแรงบ้าง ทว่าใครจะคาดคิด พอถึงเวลาตีห้าตรง อีกฝ่ายกลับเด้งตัวลุกจากเตียงตามปกติเหมือนตั้งนาฬิกาปลุกไว้
พอนับเวลาดูแล้ว จ้าวหยางเพิ่งนอนไปได้แค่สามชั่วโมงเองไม่ใช่หรือไง? จะบ้าพลังอะไรเบอร์นี้!
เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงกระปรี้กระเปร่า ตะโกนขานคำขวัญก่อนจะพุ่งพรวดออกจากห้องพักไป หวังจื่อเฉินก็ทิ้งตัวหงายหลังลงบนเตียงด้วยสายตาว่างเปล่า ร้องโอดครวญออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะยอมลากสังขารลุกขึ้นมาแต่โดยดี