เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 ยุคฝึกยุทธ์ถ้วนหน้าและขบวนเกี้ยวสุดอลังการ
เสี่ยวอวี่ชะงักไปเล็กน้อยกับท่าทีตื่นเต้นสุดขีดของจ้าวหยาง ก่อนจะหลุดขำพรืดออกมา ดูท่ารอบนี้พวกจ้าวหยางคงกอบโกยผลลัพธ์กลับมาได้ไม่น้อยเลยทีเดียว
จางเฟิงเจ๋อปรายตามองจ้าวหยางที่กำลังดีดจัด เขาก้าวขึ้นมารินกาแฟเติมใส่แก้วให้เสี่ยวอวี่ พลางรายงานความคืบหน้าในการฝึกฝนของทุกคนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
หากเป็นยามปกติ แค่จางเฟิงเจ๋อตวัดสายตามองแวบเดียว จ้าวหยางก็คงรีบหดหัวทำตัวเรียบร้อยไปแล้ว ทว่ายามนี้เจ้าตัวกำลังออกท่าทางร่ายรำกระบวนท่าที่เพิ่งร่ำเรียนมาอย่างเมามัน จึงไม่ได้รับรู้ถึงสัญญาณเตือนภัยทางสายตาคู่นั้นเลยแม้แต่น้อย
“พี่... เพลาๆ หน่อยเถอะ” หวังจื่อเฉินที่เหลือบไปเห็นสายตาของจางเฟิงเจ๋อเข้าพอดีถึงกับหดคอวูบ รีบสะกิดไหล่เตือนจ้าวหยางยิกๆ
หากต้องโดนหางเลขถูกสั่งซ่อมเพิ่มรอบเพราะพี่แกคนเดียว คงได้บรรลัยกันหมดแน่