เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 แจกจ่ายอาวุธและอาณาเขตฝึกฝน
เช้าวันรุ่งขึ้น ยามที่กองคาราวานอันซุ่นเตรียมตัวออกเดินทาง เสี่ยวหู่แสดงท่าทีอาลัยอาวรณ์อย่างเห็นได้ชัด บรรยากาศของฐานเถาหยวนนั้นยอดเยี่ยมเหลือเกิน และสิ่งที่ดึงดูดใจเขามากที่สุดก็คือ ที่นี่ดันมีเกมให้เล่นด้วยนี่สิ!
จางหมิงเจ๋อมองดูเสี่ยวหู่ที่ยังตัดใจไม่ลง จึงยื่นมือไปยีหัวเด็กหนุ่มอย่างเอ็นดู นั่นสินะ คนหนุ่มสาวต้องมีชีวิตชีวาและเปี่ยมด้วยพลังวัยรุ่นแบบนี้ถึงจะน่ารักสมวัย
ที่ผ่านมา เสี่ยวหู่มักแสดงออกอย่างสุขุมรอบคอบยามอยู่ในกองคาราวานเสมอ เขาพึ่งพาได้เสียจนในบางครั้งผู้คนมักมองข้ามไปว่า แท้จริงแล้วเขาก็ยังอยู่ในวัยที่รักสนุกและชอบเสียงหัวเราะ
จางหมิงเจ๋อคิดว่า ตนเองเริ่มเข้าใจเหตุผลแล้วว่าทำไมเหล่าผู้รอดชีวิตของเถาหยวนถึงได้มีสภาพจิตใจและชีวิตชีวาที่ดีเยี่ยมขนาดนี้