กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 สัตว์ร้ายวิวัฒนาการและพื้นที่สันทนาการ
ขากลับ เสี่ยวอวี่ย้ายขึ้นไปนั่งบนหลังเสือขาวอย่างอารมณ์ดี ความสูงของมันยามยืนตระหง่านเหนือกว่าท่าเสวี่ยเสียอีก แค่แบกเสี่ยวอวี่คนเดียวจึงสบายเหมือนไม่ได้แบกอะไร
พอเสี่ยวอวี่ผละไป ท่าทีของท่าเสวี่ยที่มีต่อเสือขาวก็เปลี่ยนจากหวาดกลัวกลายเป็นริษยาทันควัน มันสบโอกาสตอนที่อีกฝ่ายเผลอ ยื่นปากเข้าไปงับเสือขาวเต็มคำ
ทว่าขนของเสือขาวทั้งหนาทั้งนุ่ม มันจึงไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย พอรับรู้ถึงแรงดึงก็หันไปเหลือบมองท่าเสวี่ยแวบหนึ่ง ก่อนจะกระโดดปราดเดียวพาร่างเสี่ยวอวี่ทิ้งระยะห่าง แล้วก้าวขึ้นไปนำขบวนอยู่แถวหน้าสุด
โม่ยี่กับจางเฟิงเจ๋อเห็นดังนั้นก็เร่งความเร็วตามไปประกบติด ทำหน้าที่คุ้มกันซ้ายขวาของเสี่ยวอวี่ทันที