กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 จับนายหญิงแต่งองค์ทรงเครื่อง
“อู้หู~ คนนี้นี่เอง” เสี่ยวเฝิ่นเปิดดูเอกสารคร่าวๆ ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับใบลงทะเบียนของเจียงหมิ่นจนรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที
ช่างแต่งหน้าและสไตลิสต์งั้นเหรอ? ดวงตาของเสี่ยวเฝิ่นพลันเป็นประกาย ระบบมอบรางวัลเป็นชุดเสื้อผ้า เครื่องประดับศีรษะ และอัญมณีให้นายหญิงตั้งมากมาย แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้หยิบออกมาใช้เลยสักชิ้น นอนนิ่งอยู่ในหีบจนฝุ่นจับหมดแล้ว
“ฉันจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ~” เสี่ยวเฝิ่นคิดปุ๊บทำปั๊บ เอ่ยบอกเสี่ยวอวี่คำหนึ่ง ก่อนจะวิ่งปรู๊ดหายวับไปในพริบตา
เสี่ยวอวี่ยังไม่ทันอ้าปากห้าม เสี่ยวเฝิ่นก็หายลับไปจากขอบประตูเสียแล้ว หญิงสาวจึงได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา