เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 จัดสรรกำลังคน ปลดล็อกอำนาจใหม่ของนางกำนัลเอก
มื้อค่ำของพวกเสี่ยวอวี่กินร่วมกับเหล่าผู้รอดชีวิตที่เพิ่งเข้ามาใหม่ แน่นอนว่าท่วงท่าการกินของพวกเธอย่อมดูสุขุมและสงบนิ่งกว่ามาก
"อิ่มแปล้เลย!" หลังโยนมันเทศคำสุดท้ายเข้าปาก จ้าวซวี่ตงก็เช็ดปากพลางหรี่ตาตบพุงด้วยความอิ่มเอมใจ ก่อนจะหันมามองเสี่ยวอวี่ด้วยสีหน้าจริงจัง "ต่อไปนี้คุณคือลูกพี่... ไม่สิ คุณคือเจ๊ของผมแล้ว มีอะไรเรียกใช้สั่งการได้เลยครับ!"
เมื่อมองใบหน้างดงามหมดจดผุดผ่องของเสี่ยวอวี่แล้ว จ้าวซวี่ตงรู้สึกว่าการเรียก 'ลูกพี่' มันดูมีกลิ่นอายนักเลงข้างถนนเกินไป ทว่าเขากลับลืมคิดไปว่า คำว่า 'เจ๊' นั้นก็ไม่ได้ดูดีขึ้นกว่ากันสักเท่าไรเลย
เสี่ยวอวี่ถึงกับสะอึกไปชั่วขณะ ก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ อย่างน้อยเมื่อเทียบกับคำว่า 'นายหญิง' แล้ว การถูกเรียกว่าเจ๊ก็ยังพอทำใจยอมรับได้มากกว่า