เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 อาณาจักรในฝัน กับระบบเติมเงินสุดพิลึก
เมื่อเสียงแจ้งเตือน [หลอมรวมสำเร็จ] ดังก้องขึ้น เสี่ยวอวี่ก็ดึงแส้หนังที่เพิ่งหลอมรวมเสร็จออกมา ด้ามจับสร้างจากวัสดุปริศนาที่มองดูคล้ายหยกแต่ไม่ใช่หยก ปลายด้ามสลักลายบุปผาเงินประณีต เมื่อกุมไว้ในมือ ให้สัมผัสเย็นสบายกระชับมือ ตัวแส้ยาวเกือบสามเมตรทำจากหนังวัวชั้นดี ทั้งเหนียวแน่นและยืดหยุ่น หากไม่ใช่เพราะพื้นที่ในห้องนั่งเล่นคับแคบเกินไป เสี่ยวอวี่คงอดใจไม่ไหวจนต้องลองสะบัดทดสอบดูเดี๋ยวนั้น
จะว่าอย่างไรดีล่ะ ของจากระบบย่อมเป็นของชั้นเลิศจริงๆ ต่อให้เป็นแค่อาวุธที่หลอมรวมมาจากเศษชิ้นส่วนวิชาแส้ขั้นต้น แต่ทั้งความประณีตและการใช้งานจริงล้วนไร้ที่ติ
เช้าวันถัดมา จนกระทั่งถึงเวลาจะก้าวออกจากบ้าน เสี่ยวอวี่ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะเดินทางไปหนานซานวิลล่าอย่างไรดี ทว่าความตื่นเต้นที่จะได้ทดสอบวิชาแส้ขั้นต้นในสมรภูมิจริง ทำให้เธอยังคงก้าวออกจากบ้านด้วยอารมณ์สดใส
หลังจากไปรับเสี่ยวเฝิ่นออกมาจากร้านเสริมความงาม หนึ่งคนหนึ่งซอมบี้ก็เดินไปพลางขบคิดหาทางออกไปพลาง
"เสี่ยวเฝิ่น หรือฉันจะสอนเธอปั่นจักรยานดีนะ" เสี่ยวอวี่จ้องมองขาของเสี่ยวเฝิ่นที่กลับมาเดินได้ปกติแล้วพลันเกิดประกายความคิดขึ้นมา
เสี่ยวเฝิ่นเอียงคอมองเจ้านาย แม้จะไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็ตอบรับอย่างรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้ ข้อเสนอสุดแหวกแนวที่จินตนาการบรรเจิดจนกู่ไม่กลับ จึงถูกเสี่ยวอวี่นำมาปฏิบัติจริงในทันที