เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ศึกสี่คนสุดท้าย
แม้แต่บนแท่นสูง นอกจากเริ่นเทียนหลิวแล้ว เจ้าเมืองที่เป็นตัวแทนของอีกสามขุมอำนาจใหญ่ต่างก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เมื่อเห็นการโจมตีด้วยนิ้วเดียวของเริ่นจิ่วเซียว
พลังระดับปรมาจารย์บรรพกาลนั้น เกินกว่าที่พวกเขาเคยคิดว่าคนรุ่นเยาว์จะก้าวไปถึงได้แล้ว!
ผ่านไปครู่หนึ่ง เจ้าเมืองตระกูลจ้าว เจ้าเมืองตระกูลหวัง และเจ้าเมืองตระกูลเฉินก็ได้สติกลับมาแทบจะพร้อมกัน
ทั้งสามหันไปมองเริ่นเทียนหลิวที่ยังดูสบายๆ อยู่ข้างกันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย แล้วพูดขึ้นพร้อมกันอย่างอดเคืองไม่ได้ ในน้ำเสียงมีทั้งความตกใจที่ปิดไม่มิดและความขำปนจนใจอยู่เล็กน้อย
“ตระกูลเริ่นนี่ ปิดไว้เสียมิดเลยนะ!”
เริ่นเทียนหลิวยิ้มอย่างเดาใจไม่ถูก ไม่ยอมรับและไม่ปฏิเสธ เพียงพูดเรียบๆ ว่า “ก็แค่ฝีมือเล็กๆ น้อยๆ ของเด็กรุ่นหลัง ไม่คู่ควรกับคำชมถึงเพียงนี้ของทุกท่านหรอก”
คำพูดนี้ฟังดูถ่อมตัว แต่ความปลื้มใจและความภูมิใจในแววตาของเขานั้น ต่อให้พยายามอย่างไรก็ซ่อนไม่มิด
ตรงที่นั่งของเหล่าอัจฉริยะ จ้าวชิงหานลุกขึ้นยืนอย่างอ่อนช้อย
นางมองเริ่นจิ่วเซียวบนเวทีหลัก ในดวงตาที่ใสราวกับสายน้ำยามใบไม้ร่วง ความอยากต่อสู้และประชันฝีมือที่เคยมีหายไปจนหมด เหลือเพียงความรู้สึกหลากหลายที่ปั่นป่วนอยู่ข้างใน