เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 พิธีบรรลุนิติภาวะอายุสิบแปดปี [ต้น]
เวลาสิบแปดปี สำหรับแดนเซียนแล้วก็แค่ชั่วพริบตา
เขตบรรพชนตระกูลเริ่น
ประตูทองสัมฤทธิ์บานมหึมาของวิหารหงเหมิงที่เงียบสงบมานานนับยุคค่อย ๆ เปิดออก แสงสีม่วงไหลทะลักออกมาราวกับสายน้ำ ส่องไปทั่วเขตบรรพชนจนดูราวกับโลกที่ทำจากแก้วหลิวหลี
เริ่นจิ่วเซียวสวมชุดนักพรตสีดำ ค่อย ๆ เดินออกมาจากวิหาร ตรงชายเสื้อดูเหมือนมีดวงดาวหมุนเวียนอยู่
ใบหน้าของเขาซูบเล็กน้อย แต่ดูสง่างาม ทุกครั้งที่กะพริบตา จะเห็นกระแสพลังสีหุนตุ้นวูบไหวอยู่ข้างใน มิติรอบตัวบิดเบี้ยวเล็กน้อย ราวกับแม้แต่แสงก็ยังจะถูกดูดเข้าไป
กระบี่ยาวรูปทรงเรียบเก่าแก่ที่ห้อยอยู่ตรงเอวเหมือนจะรับรู้ถึงกลิ่นอายของเจ้าของ ลายเมฆบนฝักกระบี่สว่างขึ้นทันที พร้อมส่งเสียงกังวานใสราวกับเสียงมังกรคำราม
เสียงนี้ไม่ใช่เสียงธรรมดา มันทำให้ลมและเมฆบนสวรรค์เก้าชั้นด้านนอกปั่นป่วนจนฟ้าเปลี่ยนสี มีเสียงฟ้าร้องครืน ๆ แว่วมา
ก่อนจะค่อย ๆ กลายเป็นเสียงสวรรค์แห่งมหามรรค ก้องอยู่ทั่วฟ้าดินไม่หยุด
บรรพชนลำดับที่สามสิบหกที่รออยู่ด้านนอกนานแล้วกำลังจะเดินเข้าไปหา แต่กลับสะดุ้งราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างสั่นสะท้านอย่างแรง ปากที่อ้าค้างไว้ถึงกับขยับไม่ออก คำว่า “จิ่วเซียว” ติดอยู่ในลำคอ