กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 50 ครั้งแรก
หกชั่วโมงต่อมา หมี่ลี่จึงกลับมา “รวมร่างเป็นหนึ่งเดียวทั้งกายและวิญญาณ” อีกครั้ง
ตอนตื่นขึ้นมา เธอดูหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว ราวกับนั่งทำโจทย์คณิตศาสตร์มาตลอดทั้งบ่าย ในหัวมีแต่ตัวเลขและตัวอักษรพันกันยุ่งเหยิงไปหมด
แชะ!
ซีไป๋เฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปหน้าตาอันน่าอนาถของหมี่ลี่หนึ่งภาพ จากนั้นยังยื่นโทรศัพท์มาให้เธอดูอีกด้วย
“นี่เป็นรูปที่ฉันถ่ายได้สมจริงที่สุดแล้ว”
หมี่ลี่ “...”
บ้าเอ๊ย เลิกกันเถอะ!
เธอผมเผ้ายุ่งเหยิง หน้าตาเหม่อลอยเหมือนคนสติหลุดขนาดนี้ เขายังกล้าบอกว่านี่คือความสมจริงที่สุดในโลกอีกเหรอ?!
หมี่ลี่ตัดสินใจตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปว่าจะสร้างนิสัยหงุดหงิดหลังตื่นนอนขึ้นมา