บทที่ 48 ตัวแทน

บทที่ 48 ตัวแทน

ฝืนประคองสติกลับมาถึงบ้านได้ หมี่ลี่ก็ล้มตัวลงนอนทันที

ในความงุนงงกึ่งหลับกึ่งตื่น เธอคิดว่าตัวเองก็ควรหาเงินได้แล้วเหมือนกัน พ่อของต้วนเสี่ยวอวี่ลงทุนเช่าภูเขาไปทั้งลูก อย่างน้อยหนึ่งถึงสองปีแรกคงยังไม่มีรายได้อะไร แถมยังต้องคำนึงถึงความเสี่ยงที่จะขาดทุนอีก...

ทันใดนั้น หมี่ลี่ก็ลืมตาโพลง

เธอนึกวิธีที่เป็นไปได้ขึ้นมาได้อย่างหนึ่ง

【เหล่าไป๋!】

หมี่ลี่กำลังจะเรียกซีไป๋เฉิน แต่กลับพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่บ้านของเขา หากแต่อยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง และตอนนี้เธอกลายเป็นตุ๊กตาแมวกวักที่กำลังสั่นแขนเรียกลูกค้า ตัวทั้งตัวเป็นสีทองอร่าม เปล่งประกายแห่งความมั่งคั่งออกมา

บนใบหน้าแมวที่ประดับประดาเสียจนดูหรูหราเกินเหตุ หัวใจของหมี่ลี่กลับแสนหดหู่

ผู้คนเดินผ่านไปมาไม่ขาดสาย แต่แทบไม่มีใครหยุดอยู่ที่เคาน์เตอร์ซึ่งเธอตั้งอยู่ เพราะตรงนี้เป็นแผนกขายเครื่องประดับ มีลูกค้าเพียงไม่กี่คนที่เดินผ่านแล้วเหลือบมองสองครั้ง

หมี่ลี่กวาดตามองไปรอบ ๆ พยายามหาเงาของใครบางคน