กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 42 จุดสูงสุดในชีวิตแมวของเสี่ยวไป๋
หมี่ลี่ปิดหน้าที่กำลังร้อนผ่าวของตัวเอง แล้วขดตัวอยู่ในผ้าห่มเหมือนกุ้งตัวหนึ่ง
เมื่อคืนตอนดึก เธอข้ามกลับมาอีกแล้ว แต่กลิ่นอายของซีไป๋เฉินยังคงวนเวียนอยู่ระหว่างริมฝีปากและฟันของเธอ จุมพิตที่ร้อนแรงราวกับกำลังลิ้มรสเค้กช็อกโกแลต ค่อย ๆ ละลายหวานเลี่ยนอยู่ในหัวใจ ทำให้ยากจะต้านทาน
นี่สินะความรู้สึกของการมีความรัก?
ทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจ
หมี่ลี่เปิดผ้าห่มออก ดวงตาสีดำขลับเป็นประกายระยิบระยับ แก้มแต่งแต้มด้วยสีชมพูดูสุขภาพดี ท่ามกลางแสงแดดยามเช้า เธอเปล่งประกายงดงามมีเสน่ห์
“เป็นวันที่ดีอีกวันแล้ว~~”
หมี่ลี่พลิกตัวลุกขึ้น นำฝีเท้าเบา ๆ เดินอย่างร่าเริงลอยเข้าไปในห้องน้ำ
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อย หมี่ลี่ก็ทำอาหารเช้ารูปหัวใจที่ทั้งหน้าตา กลิ่น และรสชาติดีครบถ้วนให้ตัวเองหนึ่งชุด จากนั้นถ่ายรูปแล้วโพสต์ขึ้นไป พร้อมข้อความว่า
“ที่รัก มากินอาหารเช้าแล้ว~~”