บทที่ 18 เหล่าไป๋สายทำร้ายคนอ่าน

บทที่ 18 เหล่าไป๋สายทำร้ายคนอ่าน

หมี่ลี่อยู่ที่บ้านของซีไป๋เฉินมาสองชั่วโมงแล้ว จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าสติเริ่มพร่าเลือน

ผ่านดวงตาของแมว เธอมองเห็นริ้วแสงสายหนึ่งเลือนราง คล้ายสายรุ้งที่ประกอบขึ้นจากแสง เส้นแสงเหล่านั้นค่อย ๆ ทอดยาวและดึงรั้งเธอไปยังอีกด้านหนึ่ง

หมี่ลี่เดินเข้าไปอย่างสะลึมสะลือ ร่างของเธอค่อย ๆ จางลงทีละน้อย ก่อนจะหายลับไปหลังประตู

เมื่อซีไป๋เฉินออกมาจากห้องครัว เขาก็พบว่าหมี่ลี่ไม่ได้อยู่บนโซฟาแล้ว

เขาค้นหาจนทั่วแต่ไม่พบแม้แต่เงา จึงรู้ว่าเธอคงจากไปอีกแล้ว

ปลายนิ้วยังเหมือนหลงเหลือสัมผัสอุ่น ๆ อยู่ ซีไป๋เฉินจึงเผลอถูปลายนิ้วเบา ๆ สองสามครั้งโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาเดินเข้าไปในห้องนอน แล้วลากกล่องใบหนึ่งออกมาจากตู้

เมื่อเปิดกล่อง เขาหยิบของข้างในออกมาทีละชิ้น

ทั้งหมดเป็นของใช้ของแมวที่เขาเคยเลี้ยง ทั้งชามอาหาร ที่ลับเล็บ ที่นอน อุปกรณ์แปรงขน รวมถึงของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอีกหลายอย่าง