กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 12 เด็กหลงทาง
“เสี่ยวหมี่ เที่ยงนี้ออกมากินข้าวกัน ฉันเลี้ยงเอง”
จงฉินเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงสดใส
“มีเรื่องดีอะไรเหรอ?”
หมี่ลี่สวมเอียร์บัดบลูทูธคุยโทรศัพท์ไปด้วย ขณะเดียวกันก็กำลังใช้เข็ม ด้าย เศษผ้า และใยฝ้ายเย็บตุ๊กตาทำมือไปด้วย
“วันนี้เงินเดือนพี่ออก จะเลี้ยงสเต๊กเธอ”
“ฮ่า ๆ แบบนี้ต้องเลี้ยงแล้วล่ะ แล้วไปที่ไหน?”
“ร้านอาหารโกยา ถนนฉางหง แต่งตัวสวย ๆ หน่อย อย่าทำให้พี่ขายหน้า”
“โอเค ฉันไปถึงเที่ยงตรง”
หลังวางสาย หมี่ลี่จัดการงานในมือจนเสร็จ ก่อนจะไปห้องน้ำล้างหน้าแต่งตัว จากนั้นเปลี่ยนเป็นเดรสเข้ารูป สวมจี้ผีเสื้อดีไซน์เก๋ไว้ที่คอ สะพายกระเป๋าชาแนลใบเล็ก และสวมรองเท้าส้นเตี้ยเรียบหรู