บทที่ 7 บอสตัวร้าย

บทที่ 7 บอสตัวร้าย

ชุดอาหารหนึ่งชุดถูกซีไป๋เฉินกินจนเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่เศษเดียว แม้แต่น้ำแข็งในเครื่องดื่มก็ยังเคี้ยวกินจนหมด

หมี่ลี่ที่นั่งดูเขากินตั้งแต่ต้นจนจบอดทึ่งกับความสามารถในการกินของเขาไม่ได้ ถึงอาหารฟาสต์ฟู้ดแบบนี้จะไม่ค่อยมีคุณค่าทางโภชนาการ แต่ปริมาณก็ไม่น้อยเลย ขนาดผู้ใหญ่ทั่วไปยังยากที่จะกินจนหมดทั้งชุด

หลังจากกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว ซีไป๋เฉินก็เดินออกจากร้านด้วยท่วงท่าสง่างาม เขายังไม่รีบขึ้นรถ แต่กลับเดินเล่นเอื่อย ๆ อยู่แถว ๆ นั้นอย่างไม่รีบร้อน

【เดินร้อยก้าวหลังอาหาร ช่วยให้อายุยืนถึงเก้าสิบเก้า ปีไม่คิดเลยว่านายจะรู้จักดูแลสุขภาพเหมือนกันนะ】

หมี่ลี่มองเขาดีขึ้นมานิดหนึ่ง

“แค่กินอิ่มเกินไปเท่านั้น”

ซีไป๋เฉินตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

หมี่ลี่：【……】

ในจังหวะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น