บทที่ 5 น้ำหอมกลิ่นพิเศษ

บทที่ 5 น้ำหอมกลิ่นพิเศษ

ซีไป๋เฉินเก็บโต๊ะจนสะอาด เหลือเพียงหอมทอดหนึ่งกล่อง

จากนั้นเขาแตะซอสมะเขือเทศลงบนหอมทอดที่หมี่ลี่สิงอยู่เล็กน้อย เพื่อใช้แยกเธอออกจากชิ้นอื่น ก่อนจะหย่อนเธอลงในกล่องอาหาร ให้เธออยู่รวมกับเหล่าผองเพื่อนหอมทอดของตัวเอง

【ไหนนายบอกว่าชอบกินหอมทอดไม่ใช่เหรอ? เหลือตั้งเยอะ ทำไมไม่กินล่ะ?】

หมี่ลี่ที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยหอมทอดถามอย่างไม่เข้าใจ

ซีไป๋เฉินเหลือบมองเธอ

“ผมกินอาหารไม่เคยเหลือเศษ”

ไม่กินก็ไม่กินไปเลย แต่ถ้ากินแล้วก็ต้องกินจนหมดจด

เศษอาหาร → หมี่ลี่ 【……】

“รอให้เธอเย็นก่อน แล้วผมค่อยกิน”