บทที่ 2 ฉันคือปีศาจ

บทที่ 2 ฉันคือปีศาจ

ตอนที่หมี่ลี่ตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว เธอลุกขึ้นจากเตียง พลางคลึงศีรษะที่ยังมึนงง ก่อนเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างสะลึมสะลือ

ประสบการณ์ใน “ความฝัน” นั้นเลือนรางมาก หมี่ลี่จำได้เพียงว่าตัวเองเหมือนจะกลายเป็นกริ่งประตู และได้คุยกับผู้ชายที่ดูแมนมากคนหนึ่งอยู่พักหนึ่ง

【คุณชื่ออะไรนะ... ต่อไปฉันเรียกคุณว่า “เหล่าไป๋” ดีไหม?】

เหล่าไป๋?

หมี่ลี่พยายามนึกย้อนกลับไปหลายครั้ง แต่กลับจำหน้าตาของผู้ชายคนนั้นไม่ได้เลย

ทำไมเธอถึงฝันประหลาดแบบนี้?

นี่เธอกำลังฝันอยู่จริง ๆ หรือ?

ถึงกับกลายเป็นสิ่งของในบ้านคนอื่นตอนนอนหลับถึงสองครั้งติดกันเลยงั้นเหรอ?

หมี่ลี่อาบน้ำจนสดชื่น ก่อนเดินออกจากห้องน้ำ สวมผ้ากันเปื้อน จัดวางกล้องให้เรียบร้อย แล้วเริ่มเตรียมตัวไลฟ์ทำอาหาร