เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
องค์รัชทายาททอดถอนใจคราหนึ่งในอก ทว่ายังคงประคองแม่ทัพฉีลุกขึ้น “นางคือภรรยาของเรา เราย่อมปฏิบัติต่อนางเป็นอย่างดีไปชั่วชีวิต หากมีวันใดที่ปฏิบัติต่อนางไม่ดีแล้ว ก็มิต้องให้ตระกูลเซี่ยกับแม่ทัพฉีมาทวงความยุติธรรมแทนนาง เบื้องบนสวรรค์ย่อมลงทัณฑ์เราเอง”
วาจานี้ของเขา ความหมายเทียบเท่ากับการลั่นคำสาบานแล้ว แม่ทัพฉีใจสั่นสะท้าน เขารู้ว่าองค์รัชทายาทปฏิบัติต่อพระชายาองค์รัชทายาทมิต่ำทราม ทว่านึกไม่ถึงว่าจะลึกซึ้งเปี่ยมน้ำใจถึงเพียงนี้
สามารถมาถึงขั้นนี้ได้ ก็นับว่าทำให้ผู้คนวางใจได้แล้ว
ทั้งสองยังได้สนทนาเรื่องสำคัญเกี่ยวกับศึกสงครามอีกเล็กน้อย แม่ทัพฉีจึงกล่าวลาจากไป เขายังต้องกลับไปทำศึกสงครามต่อไป
ส่วนองค์รัชทายาทนั้นติดตามไปด้วยการไปยังตระกูลเซี่ย
เพิ่งก้าวเข้าประตู ก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบิกบานใจของเซี่ยอวิ่นเหยียน
นางกำลังอุ้มหลานชายตัวน้อยอยู่พอดี