กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นฮูหยินฉีเอ่ยจาไร้หัวนอนปลายเท้า ฮูหยินสวีที่มาทำหน้าที่แม่สื่อเช่นกันอยู่ด้านข้างก็ทนดูไม่ไหว กระแอมไอเบา ๆ ขึ้นมาหนึ่งเสียง
ทว่าฮูหยินฉีกลับหาได้ใส่ใจแม้แต่น้อย มองนางหร่วนอย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าพูดจาอันใดกัน ข้ามีใจหวังดีมาสู่ขอให้ลูกสาวเจ้า เหตุใดเจ้าจึงมาด่าทอผู้คนเล่า!”
นางหร่วนชี้ออกไปด้านนอกพลางเอ่ยว่า “เจ้ารีบไปเสียให้พ้น! บ้านพวกข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาเป็นแม่สื่อ! เจ้าคิดว่าคนผู้นั้นดี เหตุใดไม่ให้ลูกสาวเจ้าแต่งไปเล่า อีกทั้งไข่มุกราตรีเม็ดนั้น นั่นเป็นของที่ฝ่าบาทพระราชทานมา! หากเจ้าอยากได้ ก็จงไปขอจากฝ่าบาทเอาเองเถิด!”