ตอนที่ 152 เขาชอบเซี่ยอวิ่นเหยียนมาหลายปี

เรือนชนบทสมุนไพรของตระกูลหร่วนกว้างใหญ่ยิ่งนัก มิเพียงปลูกสมุนไพรไว้มากมาย ที่สำคัญที่สุดคือล้อมภูเขาไว้ลูกหนึ่ง ที่เชิงเขานั้นมีบ่อน้ำพุร้อน สมุนไพรป่าจำนวนไม่น้อยล้วนเจริญเติบโตอย่างงอกงามยิ่ง นี่เป็นของที่ตระกูลหร่วนไม่ขายให้คนภายนอก เก็บไว้ให้คนในตระกูลใช้เท่านั้น

เซี่ยอวิ่นเหยียนทั้งประหลาดใจทั้งยินดียิ่ง ทว่าก็มิได้เก็บมากระนั้น เพียงเลือกเก็บต้นที่ขึ้นอยู่มากและตนเองจำเป็นต้องใช้มาบ้าง ส่วนที่เหลือก็ปล่อยทิ้งไว้

อย่างไรเสียก็เป็นของของตระกูลฝ่ายมารดา นางมิใช่คนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเช่นนั้น

เพียงแต่การเก็บสมุนไพรนี้ชวนให้เพลิดเพลินจนติดใจจริง ๆ เซี่ยอวิ่นเหยียนเดินไปข้างหน้าร่วมกับอู๋ถง ตะกร้าสะพายหลังก็เต็มโดยไม่รู้ตัว

ยังดีที่มีองครักษ์เงาติดตามมา เซี่ยอวิ่นเหยียนเพียงกวักมือเรียก ซวินอวี๋ก็ปรากฏกายออกมาช่วยพวกนางถือตะกร้าสะพายหลัง