ตอนที่ 142 เจียงหนิงโดนโบยสามสิบไม้

ฮูหยินฉีวางท่าทางอย่างเต็มที่ บนศีรษะของนางปักปิ่นปักผมที่ได้รับพระราชทานมาคราวที่แม่ทัพฉีมีชัยชนะกลับมาจากมหาสงครามครั้งหนึ่งในอดีต

ในปิ่นปักผมหยกเล่มนั้นมีหมอกควันสีแดงดั่งสีโลหิตสายหนึ่ง ครานั้นฝ่าบาทตรัสว่า สีโลหิตนี้เป็นตัวแทนของโลหิตที่ตระกูลฉีหลั่งเพื่อปวงประชาใต้หล้า

เพื่อให้ผู้คนทั่วหล้าจดจำบุญกุศลของแม่ทัพฉี

ฮูหยินฉีเชิดหน้าขึ้นสูง นางหวังให้คนตระกูลเซี่ยพอเห็นปิ่นปักผมนี้ของตนแล้วจะรู้ความเสียบ้าง

ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่า หลังจากคนมาถึงตระกูลเซี่ยแล้ว เด็กรับใช้ของตระกูลเซี่ยต้อนรับขับสู้นางอยู่หรอก เพียงแต่ไปรายงานอยู่ครึ่งค่อนวัน กลับส่งข่าวมาเพียงประโยคเดียว

“ฮูหยินฉี ฮูหยินของบ้านข้าติดไข้หวัด ร่างกายที่เจ็บป่วยไม่เหมาะจะพบแขก คุณหนูของบ้านข้าออกไปข้างนอกมีธุระ นายหญิงและนายท่านคนอื่น ๆ ในบ้านต่างก็ไม่อยู่ขอรับ”