เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮูหยินฉีกำลังสนทนากับเจียงหนิง บ่าวรับใช้ก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“ฮูหยินขอรับ! ด้านนอกรองเสนาบดีเซี่ยกับบุตรีสายตรงตระกูลเซี่ยมาขอรับ พากลุ่มคนมาด้วย บอกว่าจะมาสืบสวนคดีหนึ่ง อยากจะขอคำชี้แจงจากคุณหนูของพวกเราขอรับ”
ปิ่นปักผมในมือเจียงหนิงร่วงหล่นลงพื้นทันใด!
แววตาของนางปรากฏความตื่นตระหนกวูบหนึ่ง!
มองไปยังสาวใช้คนสนิทของตน ชัดเจนว่าพวกนางทำอย่างลับเร้นยิ่งนัก ไฉนจึงถูกล่วงรู้ได้เล่า?
ทว่าเรื่องราวมิอาจยับยั้งได้ทันเสียแล้ว
ฮูหยินฉีหัวเราะเยาะ “คนตระกูลเซี่ยยังมีหน้ามาเยือนถึงเรือนอีกรึ? ไปบอกพวกเขา ข้ายังไม่มีเวลาพบ อยากพบข้า ก็ให้รออยู่ที่ห้องโถงด้านข้างไปเถิด เปิดหน้าต่างให้กว้างขึ้นเสียหน่อย ไม่ต้องเตรียมกระถางถ่าน น้ำชาก็ยกแบบเย็นไปให้ ใบชาก็ใช้ของเก่า”
บ่าวรับใช้รับคำสั่งแล้วถอยออกไป เจียงหนิงมองนางด้วยความกังวล น้ำตาคลอเบ้า “ท่านแม่ เซี่ยอวิ่นเหยียนผู้นี้ไฉนจึงไม่ยอมปล่อยข้าไปเสียทีเจ้าคะ? ยังดีที่มีท่านแม่เชื่อข้า เอ็นดูข้าเจ้าค่ะ!”