ตอนที่ 122 คุณชายซ่งไม่สมควรถูกหักหลัง!

ฝ่าบาทจ้องมองเซี่ยอวิ่นเหยียนเขม็ง

หากเป็นช่วงก่อนที่ราษฎรในเมืองหลวงจะอดอยาก แล้วเซี่ยอวิ่นเหยียนมาทูลขอหย่าขาด ฝ่าบาทย่อมทรงรู้สึกเพียงว่านางกำลังขัดพระราชโองการ

ทว่ายามนี้เซี่ยอวิ่นเหยียนยินดีจะช่วยพระองค์คลี่คลายปัญหาใหญ่โตถึงเพียงนั้น พระองค์จึงทรงรู้สึกว่าการพระราชทานการหย่าขาดสักฉบับ ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรกันแล้ว

เพียงแต่เมื่อนึกถึงองค์หญิงใหญ่ที่ล่วงลับไปแล้ว ฝ่าบาทยังคงทอดถอนพระทัยตรัสว่า “หวยจือไม่เอาถ่านจริง ๆ แต่องค์หญิงใหญ่ก็จากไปแล้ว หากเจ้ายังจะหย่าขาดกับหวยจืออีก วันหน้าเขาจะใช้ชีวิตต่อไปเช่นไรเล่า

ตระกูลซ่งขาดเจ้าไม่ได้ หากเจ้ารับปากว่าจะไม่หย่าขาด เราจะหาโอกาสพระราชทานงานราชการให้เขาสักตำแหน่ง วันหน้าจะมอบเขตศักดินาเดิมของมารดาเขาให้แก่เขาด้วย จะไม่ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างอยุติธรรมอย่างเด็ดขาด”