กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงหนิงเลิกผ้าห่มออก พยุงกายกะเผลกเกาะกำแพงเดินออกไปยังห้องด้านนอก
แม่ทัพฉีเดิมทีก็กลัดกลุ้มใจอยู่แล้ว เมื่อเห็นนางจึงอดขมวดคิ้วมิได้ “เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ มิใช่ให้เจ้าไปคุกเข่าอยู่ที่ศาลบรรพชนหรอกหรือ อย่างไร เจ้าคิดได้แล้วจะไปขออภัยฮูหยินน้อยสกุลซ่งแล้วรึ ตระกูลฉีของข้าเพิ่งเคยมีคนที่ทำลายเกียรติวงศ์ตระกูลเช่นนี้เป็นครั้งแรก!”
เจียงหนิงอยากจะด่ากลับไปใจแทบขาด ไอ้แก่เอ๊ย! คนดื้อรั้นหัวโบราณผู้เฒ่าโบราณ!
หากมิใช่เพราะเห็นว่าจวนแม่ทัพของพวกเจ้าพอจะมีประโยชน์ให้ใช้สอย ข้าไม่มีทางมาหรอก!
รอถึงวันที่ข้าได้แต่งให้บุตรราชาห้า ในวันหน้าได้เป็นฮองเฮา ข้าจะกำจัดพวกเจ้าให้สิ้นทั้งตระกูลแน่!